سلولیت :

به تجمع چربی در نواحی خاصی از بدن که باعث تغییر بافت هم‏بند و ناهمواری ظاهر پوست (پوست پرتقالی) می‏شود، سلولیت گفته می‏شود.

در حقیقت سلولیت علاوه بر چربی شامل تجمعی از مواد زائد مانند مولکول‏های آب، مواد معدنی و ویتامین ‏هاست که با تغییر بافت همراه است.

در پزشکی سلولیت را ECdematous، Adiposis Fibrosclerotic Panniculopathy یا Gynoid Lipodystrophy می‏نامند.

جالب است بدانیم که سلولیت ناشی از چاقی و ازدیاد سلول‏های چربی نیست، بلکه در افراد دارای تناسب اندام نیز دیده می‏شود.

طبق گفته دکتر جنت گرف، استادیار مرکز پزشکی مونت سینای نیویورک، سلولیت هیچ ارتباطی با وزن ندارد. روبین جی میرک،

بنیان‏گذار مرکز پوست و لیزر دانشگاه کلمبیا، سلولیت را نتیجه فشار سلول‏های چربی فیبروزشده به بافت هم‏بند می‏داند.

در زیر پوست، شبکه‏ای از رشته‏های بافت همبند به نام سپتا وجود دارد که وظیفه نگه داشتن چربی در آن قسمت را برعهده دارند.

اگر سپتا تحت تأثیر عوامل ژنتیکی، قوی و محکم به هم بافته نشده باشد، چربی می‏تواند بین ‏آن‏ها متورم شود و ناهمواری‏هایی روی پوست به نام سلولیت ایجاد کند.

تراکم سپتا در زنان کمتر از مردان است و همین امر موجب شده زنان بیشتر در معرض ابتلا به سلولیت قرار گیرند.

زنان همچنین پوست نازکتری دارند و هورمون‏هایی دارند که می‏تواند اندازه سلول‏های چربی و قدرت سپتا را تحت تأثیر قرار دهد.

در نتیجه از عوامل اصلی ایجاد سلولیت در خانم‏ها تفاوت در ساختار بافت هم‏بند آن‏ها نسبت به آقایان است. آرایش بافت همبند در خانم‏ها،

همان طور که در شکل (5) نشان داده شده است، به صورت ستون‏های عمودی است، در حالیکه بافت همبند آقایان بیشتر به صورت شبکه ‏ای،

خطوط متقاطع و لوزی شکل است. در حالت طبیعی سلول‏های چربی در بین ستونهای بافت همبند قرار دارند. اما هر چه سلول‏های چربی رشد کنند،

پوست فشرده ‏تر می‏شود و چون در زنان بافت پوست از طریق ستون‏ های عمودی بافت هم‏بند به ماهیچه‏ ها متصل شده،

با رشد سلول‏های چربی یا انباشته‏ شدن آن‏ها پوست متورم می‏گردد. شکل (6) در آقایان، به دلیل نوع ساختار بافت همبند،

امکان فشار سلول‏های چربی به بافت پوست کمتر است و در نتیجه امکان بروز سلولیت در آن‏ها کمتر از بانون است.

به علاوه، خانم‏ها پوست نازک‏‎تری نسبت به آقایان دارند. پوست نازک در برابر فشار سلولهای چربی مقاومت کمتری دارد.

از آنجایی که پیدایش سلولیت به ساختار و سلامت بافت همبند وابسته است، هر درمانی که به ترمیم و اصلاح بافت هم‏بند نپردازد،

سلولیت را درمان نخواهد کرد. شایان ذکر است که پزشکان سلولیت را بیماری تلقی نمی‏کنند، بلکه تغییر شرایط ظاهری پوست می‏دانند ،

که بسیار شایع است و معمولاً در ناحیه شکم، پهلو، باسن، پا و ران اکثر خانم‏ها دیده می‏شود. متأسفانه خانم‏ها نسبت به این پدیده حس خوبی ندارند،

و اغلب در پی برطرف‏کردن و درمان آن هستند. سؤالی که در اینجا به ذهن خطور می‏کند این است که اگر اکثر خانم‏ها دچار این پدیده هستند،

چرا به آن عادت نکرده ‏اند و به دنبال از بین بردن آن هستند؟ در مطالعه‏ای مشخص شد که دلیل اصلی این موضوع،

تأثیرپذیری اکثر بانوان از تبلیغات رسانه‏ای و تصاویر فوتوشاپ شده مدل‏ها و شخصیت‏های معروف است.

 

درجات سلولیت :

سلولیت بسته به سن و عوامل مؤثر بر ایجاد آن به چهار درجه مختلف تقسیم‏ بندی می‏شود.

 

 درجه 1 :

افراد چه در زمان ایستاده و چه در زمان خوابیده دارای پوست صافی هستند،

ولی هنگامی که پوست را پینچ (گرفتن بخشی از پوست با دو انگشت و فشردن آن) می‏کنیم سلولیت در آن ناحیه ظاهر می‏گردد.

درجه 2 :

افراد در حالت خوابیده پوست صافی دارند، اما در حالت ایستاده پوستشان کمی ناصاف و پوست پرتقالی است.

درجه 3 :

افراد چه در حالت خوابیده و چه در حالت ایستاده، دارای پوست ناصاف و پرتقالی هستند.

درجه 4 :

نوع پیشرفته‏ ی درجه 3 می‏باشد که در آن سطح پوست به شکل وخیمی ناصاف و پوست پرتقالی شده است.

 

عوامل ایجادکننده سلولیت

 

سن و عوامل هورمونی :

یکی از عوامل بسیار مهم تولید و ایجاد سلولیت، هورمون‏هایی نظیر استروژن، انسولین، نورآدرنالین، هورمون‏های تیروئید و پرولاکتین هستند.

با افزایش سن و نزدیک شدن بانوان به زمان یائسگی، میزان استروژن در بدن پایین می‏ آید. در نتیجه از میزان گردش خون در بافت همبند،

زیر پوست کاسته شده و باعث کاهش میزان اکسیژن و در نتیجه تولید کلاژن کمتر می‏شود. افزایش سن همچنین باعث کاهش انعطاف‏ پذیری پوست،

و نازک‏تر شدن آن می‏شود. از طرف دیگر، با افت میزان استروژن، سلول‏های چربی بزرگتر شده و به بافت همبند فشار می‏ آورند.

از آنجایی که بافت همبند ضخامت خود را از دست داده، در نتیجه پوست نیز نازکتر شده و سلولیت یا همان ظاهر پوست پرتقالی در پوست ایجاد می‏شود.

 

عوامل ژنتیکی :

یکی دیگر از عوامل ایجاد سلولیت ژنتیک است. عوامل ژنتیکی تأثیر بسزایی بر پارامترهای ایجادکننده سلولیت،

همچون سرعت متابولیسم، میزان چربی موجود در زیر پوست، میزان گردش خون و … دارند.

 

سبک زندگی و رژیم غذایی :

سبک زندگی تأثیر بسزایی در ایجاد سلولیت دارد و سبک زندگی سالم احتمال خطر ابتلا به آن را کاهش می‏دهد.

معمولاً افرادی که غذاهای پرچرب و پرنمک می‏خورند و یا کربوهیدرات زیادی در رژیم غذایی خود دارند و همچنین فیبر کمی مصرف می‏کنند،

دارای سلولیت بیشتری در بدن خود هستند. سلولیت در اشخاصی که ورزش نمی‏کنند، تحرک کمی دارند و بیشتر زمان خود را پشت میز سپری می‏کنند،

و نیز افراد سیگاری شایع‏تر است. همچنین پوشیدن لباس زیر تنگ، باعث جلوگیری از گردش خون در ناحیه باسن و در نتیجه ایجاد سلولیت می‏شود.

این پدیده در افراد چاق و دارای اضافه وزن شایع‏تر است اما افراد لاغر و دارای تناسب اندام نیز دچار آن می‏شوند.

شایان ذکر است که افراد معمولاً بعد از 25 سالگی دچار سلولیت می‏شود اما بعضی افراد در سنین کمتر و حتی در نوجوانی گرفتار این عارضه می‏شوند.

 

روش‏های درمان سلولیت :

روش‏های زیادی برای درمان سلولیت وجود دارد، از روش‏های خانگی همچون تغذیه و ورزش گرفته تا روش‏های کلینیکی که خود شامل روش‏های تهاجمی ،

و غیرتهاجمی هستند. در ذیل به معرفی، شرح، بررسی میزان و مدت اثربخشی و همچنین عوارض جانبی هر یک از این روش‏ها می‏پردازیم.

 

اصلاح سبک زندگی

تغذیه :

سلامت بدن انسان وابسته به تغذیه و استفاده از مواد غذایی سالم و مغذی است، برخی از مواد غذایی مانند ماهی سالمون،

تخم آفتابگردان، فلفل قرمز تند، توت سیاه، سرکه سیب، چای سبز و دم‏نوش‏های گیاهی، روغن زیتون، شکلات تلخ و زعفران،

به دلیل داشتن امگا 3، آنتی اکسیدان و یا سایر ویتامین‏های ضروری بدن مانند B6، E و همچنین مواد معدنی همچون پتاسیم،

منیزیم، کلسیم و زینک باعث افزایش متابولیسم بدن و یا تقویت و بهبود بافت همبند زیر پوست ،

و نیز افزایش گردن خون در آن شده و روند ایجاد سلولیت را کند می‏کنند.

 

ورزش :

انجام حرکات ورزشی باعث کاهش چربی بدن و در نتیجه کمتر دیده‏شدن سلولیت می‏شود. انجام ورزش‏های هوازی و قدرتی به صورت ترکیبی،

باعث چربی‏سوری و عضله‏سازی شده و در نتیجه هر چه بدن عضلانی‏تر باشد، پوست بدن نرم و صاف‏تر می‏شود و سلولیت کمتر خودنمایی می‏کنند.

 

استفاده از داروها و کرم‏ها :

بسیاری از شرکت‏های سازنده داروها، کرم‏ها و لوسیون‏ها مدعی درمان سلولیت هستند. معمولاً استفاده از دارو و کرم باعث بهبود موقتی پوست می‏شود ،

و درمان دائمی نیست. از این رو در ذیل به دو نمونه از این نوع درمان‏ها اشاره می‏کنیم.

 

مزوتراپی :

به تزریق محلول داروهایی مانند آمینوفیلین، هورمون‏ها، آنزیم‏ها، عصاره‏های گیاهی، ویتامین‏ها و مواد معدنی در زیر پوست مزوتراپی می‏گویند.

این روش درمانی ممکن است عوارض جانبی مانند عفونت، التهاب، سرخی و ناهمواری پوست را به همراه داشته باشد.

 

کرم و لوسیون :

کرم و لوسیون‏هایی که دارای ترکیبات مختلفی مانند ویتامین‏ها، مواد معدنی، عصاره‏های گیاهی و آنتی‏اکسیدان هستند ،

به عنوان درمانی برای سلولیت به کار می‏روند اما پشتوانه علمی برای اثبات اثربخشی این روند وجود ندارد ،

و استفاده از این کرم‏ها ممکن است در بعضی افراد موجب التهاب و سرخی پوست شود.

 

روش‏های کلینیکی و فناوری پزشکی :

 

برای درمان سلولیت از تکنولوژی و دستگاه‏های مختلفی که هر کدام مکانیزم ویژه خود را دارند استفاده می‏شود که در زیر به معرفی و بررسی روش‏های رایج می‏پردازیم.

 

لیزر درمانی :

از لیزرهای مختلفی برای درمان سلولیت استفاده می‏شود اما پرکاربردترین آن‏ها یک نوع لیزر کم توان با طول موج 1440 نانومتر است،

که در یک جلسه سلولیت‏ها را درمان می‏کند. از این لیزر برای درمان سلولیت‏های خفیف و متوسط استفاده می‏شود.

مطالعات و تحقیقات انجام شده نشان می‏دهد که این روش انعطاف‏پذیری پوست را 29% و ضخامت پوست را 25% افزایش می‏دهد.

در این روش، پزشک لیزر را توسط فیبری نازک و ظریف به زیر پوست وارد می‏کند؛ اشعه لیزر بافت فیبروز شده زیر پوست را شکسته،

 همچنین باعث ضخیم ‏ترشدن پوست می‏شود. همان طور که قبلاً اشاره شد افزایش ضخامت پوست در درمان سلولیت نقش بسیار مهمی دارد ،

زیرا علاوه بر فیبروزشدن بافت چربی، کاهش ضخامت پوست نیز موجب بروز سلولیت می‏شود. شایان ذکر است که نتیجه درمان انجام شده،

توسط این روش  بین 6 ماه تا یک سال ماندگاری دارد. از مزیت‏های این روش، درمان در یک جلسه است. اما باید در نظر داشت که این روش ،

با احساس درد در حین درمان و بعد از آن همراه است و همچنین دارای دوره نقاهت می‏باشد زیرا فرد دچار تورم و کبودی گشته ،

و در صورتی که فرد بدن ضعیفی داشته باشد دوره نقاهت طولانی ‏تری خواهد داشت.

 

سابسیژن :

سابسیژن یک روش جراحی است که اولین بار در سال 1995 مورد استفاده قرار گرفت. بیش از بیست سال است که این روش،

در جهان به کار گرفته می‏شود، در این روش عامل اصلی ایجاد سلولیت یعنی بافت همبند را از بین می‏برند. در سابسیژن بافت همبند ،

توسط سوزن ظریف جراحی بریده می‏شود و بعد از سه روز چربی فیبروزشده که بین این بافت گیر افتاده بود، آزاد شده و در تمام زیر پوست ،

به طور یکسان پخش می‏شود و در نتیجه ناهمواری‏های پوست از بین می‏رود. از عوارض جانبی این روش می‏توان درد جزئی، کبودی و حساسیت نام برد.

 

Vacuum Assited Precise Tissue Release :

این روش شبیه روش سابسیژن است و عموماً این دو روش را سلفینا می‏نامند. در روش سابسیژن، پزشک از سوزن،

برای قطع بافت همبند استفاده می‏کند اما در این روش پزشک وسیله‏ای را که دارای تیغه‏های کوچم است برای قطع بافت همبند به کار می‏برد.

ماندگاری این روش بیشتر از سابسیژن بوده و معمولاً بین دو تا سه سال باقی می‏ماند.

 

کربوکسی‏تراپی :

کربوکسی‏تراپی برای درمان سلولیت، جای زخم، سیاهی زیر چشم، و حتی استرچ مارک به کار برده می‏شود.

در این روش پزشک سوزن ظریفی را برای تزریق دی اکسیدکربن وارد بدن می‏کند. کربوکسی‏تراپی باعث افزایش گردش خون،

تولید کلاژن و در نتیجه جوانسازی پوست می‏شود. از عوارض احتمالی این روش می‏توان تورم، التهاب، سرخی و کبودی پوست،

درد هنگام تزریق و همچنین احساس گرمی در منطقه تحت درمان تا 24 ساعت نام برد.

 

اندرمولوژی :

این روش شامل ماساژ بدن از طریق دستگاهی شبیه وکیوم می‏شود که پوست را به سمت بالا می‏کشد و باعث افزایش گردش خون می‏گردد.

سازمان غذا و دارو آمریکا این روش را ایمن تشخیص داده ولی شواهد کمی در مورد اثربخشی این روش وجود دارد. جالب است بدانید،

دکتر مک دنیا (متخصص مرکز لیزر و زیبایی ویرجینیا) بر این باور است که کیفیت درمان به وسیله این روش متأثر از کیفیت دستگاه تنظیمات صحیح آن،

تکنیک و شرایط بیمار است و بهبودی حاصل شده موقتی است.

 

یونی ترمیک :

در این روش موضع موردنظر را با گل رس پوشانده و روی آن را با پلاستیک می‏پوشانند، سپس جریان الکتریکی به موضع وصل می‏کنند،

و با استفاده از جریان الکتریکی خفیف و از طریق خاصیت رسانایی خاک رس، گرما و انرژی را به موضع موردنظر انتقال می‏دهند.

سوزش و قرمزی پوست از عوارض این روش است و افرادی که دارای پلاتین در بدن خود هستند نباید از این روش استفاده کنند.

 

رادیوفرکانسی :

روشی غیرتهاجمی است که به وسیله ایجاد جریان امواج رادیوفرکانسی به صورت تک‏قطبی و دوقطبی در بدن، مکش و ماساژ موضعی ،

موجب انتقال حرارت به عمق 2 تا 6 میلی‏متری (محلی که بافت فیبروز و سلولیت وجود دارد) می‏شود و از این طریق باعث افزایش گردش خون، 

شکستن بافت چربی و پس از چند جلسه موجب از بین رفتن سلولیت، سفت‏شدن پوست، افزایش تولید کلاژن، کشش و ضخامت پوست می‏شود.

از عوارض احتمالی این روش می‏توان به درد خفیف هنگام شروع درمان، سوختگی پوست در مواردی که اپراتور خبرگی،

و تجربه کافی را نداشته باشد. خشکی، سرخی، کبودی و ورم پوست بعد از درمان اشاره کرد.

متأسفانه نتایج بدست آمده از این روش موقتی هستند و همین نتیجه موقتی بعد از چند جلسه درمان ایجاد می‏شود.

 

(Acoistic Wave Therapy AWT) :

این روش که به عنوان گلد استاندارد درمان سلولیت در جهان شناخته شده است، امروزه توجه بسیار زیادی را در پزشکی زیبایی به خود جلب کرده،

و اهمیت استفاده از این روش هر روزه در حال افزایش است. این تکنولوژی در زمینه‏های مختلف پزشکی زیبایی مانند جوانسازی پوست، رفع غبغب،

درمان استریا و … کاربرد دارد اما اولین و مهم‏ترین کاربرد این روش در درمان سلولیت است. در این روش امواج صوتی به صورت پنوماتیک،

یا الکترومگنت ایجاد می‏گردد. این امواج شباهت زیادی به Extracorporeal Shock Waves (ESW) دارند که دکتر کارل اشتورز،

و شرکت پزشکی اشتورز در دهه 1970 پیشگامان استفاده از آن برای شکستن سنگ کلیه بودند و بیش از 20 سال است،

که این تکنولوژی در اورولوژی مورد استفاده قرار می‏گیرد. امواج AWT در مقایسه با امواج ESW، طولانی‏تر و متمرکزتر هستند،

و به صورت شعاعی توزیع می‏شوند. این امواج به عمق 25 میلی‏متری بدن (محل قرارگرفتن چربی زیرجلدی) وارد شده و هیچ گونه اثر گرمایی ندارند.

این امواج که دارای تأییدیه FDA آمریکا نیز می‏باشند پس از ساطع‏شدن به بدن علاوه بر بهبود ظاهری پوست، دارای اثرات درمانی نیز می‏باشد.

جالب توجه است که در این تکنیک علاوه بر افزایش گردش خون و متابولیسم، عروق خونی جدید در موضع تشکیل می‏گردند،

و در نتیجه خون‏رسانی به آن منطقه بهتر و راحت‏تر انجام می‏شود. از طرف دیگر، باعث تکثیر سلولی و تشکیل بافت‏های همبند جدید،

در موضع می‏شوند و همچنین از طریق ضربه و فشاری که به بافت وارد می‏شود غشاء سلول چربی را شکسته،

و مولکول‏های چربی از غشاء سلولی خارج شده و از طریق سیستم لنفاوی از بدن دفع می‏گردند.

 

مزایای استفاده از AWT در درمان سلولیت :

  • کاهش قابل توجه سلولیت، بعد از 4 تا 5 جلسه درمان
  • بدون درد
  • بدون دوران نقاهت
  • ایجاد سفتی پوست
  • کاهش چربی زیرجلدی
  • بهبود جای زخم و استرچ مارک

 

سوالات خود را در خصوص خدمات ( پوست و مو، زیبایی، لیزر ) با مشاورین کلینیک باران در میان بگذارید.

ما بصورت 24 ساعته پاسخگوی شما عزیزان هستیم.

01132288838