انتقال یا تزریق چربی از دهه های اول قرن بیستم برای بازسازی استفاده شده بود.در آن زمان ، نگرانی های زیادی در باره جابجایی بافت چربی و عوارض احتمالی ان وجود داشت.

اگرچه محبوبیت پیوند چربی در جراحی زیبایی نسبتا جدید است ، اما مفهوم انتقال یا چربی موضوع جدیدی نیست. در اوایل سال 1893 ، از اتوگرافت (یعنی پیوند بافت بخود شخص ) چربی برای پر کردن نقص در بافت نرم استفاده شد. استفاده از چربی شکم  برای اصلاح نقص در ناحیه گونه و چانه در سال 1909 گزارش شد. در سراسر قرن 20 ، تلاش برای اصلاح سایر نواقص ، از جمله آتروفی نیمه صورت و نقص پستان ، از بافت چربی استفاده شد. اما پیوند چربی مدرن در اوایل دهه 1980 با محبوبیت لیپوساکشن توسعه یافت.

در سال ۱۹۸۴ Illouz  از انتقال چربی با استفاده از لیپوساکشن  خبر داد. در سال 1986 ، Ellenbogen گزارش داد که از پیوند چربی به شیوی جدید برای انواع کاستی های  صورت پس از سانحه استفاده می کند. با تکنیک امروزی پیوند چربی برای جاهای مختلف مانند برجسته سازی گونه ، بزرگ کردن لب ، برطرف  کردن چینهای صورت و خط خنده (چین نازو لبیال) و خط اخم کاربرد دارد.

آناتومی بافت چربی :

علی رغم دیدگاههای اولیه که چربی را بافتی نسبتا خنثی و مجزا می دانستند ، مشخص شده است که چربی بافتی پرخون و از نظر متابولیک بسیار فعال می باشد. علاوه بر نقش ساختمانی ، بافت چربی به عنوان محلی برای ذخیره انرژی عمل می کند.

تصور عمومی بر این است که بعد از کامل شدن رشد دوران نوجوانی تعداد سلولهای چربی ثابت می ماند. تغییرات حجم بافت چربی ،مربوط به اندازه سلولها و محتوای لیپید کلی آنها می باشد.

سلولهای چربی که به وسیله لیپوساکشن یا سایر روشهای جراحی خارج می شوند،مجددا تولید نمی شوند. با کاهش وزن کلی، سلولهای چربی چروکیده شده و در حقیقت ممکن است تمایز خود را از دست بدهند (dedifferentiation). هر چند افزایش وزن قابل توجه می تواند باعث تمایز مجدد (re differentiation) سلولهای چربی یا افزایش در حجم آنها شود.

تزریق چربیبافت چربی شامل سلولهای چربی با جدار سلولی نازک است که در درون یک شبکه فیبروز قرار گرفته اند بدون این فیبرهای حمایتی ،سلولهای چربی تمایل به کلاپس دارند.(روی هم خوابیدن) یک شبکه حمایتی اضافی از ساختمان بافت همبندی باعث ایجاد سلولهای چربی می شود که به وضوح قابل مشاهده می باشند.

اگر هنگام برداشت چربی تا آنجائیکه بتوان این ساختمان حمایتی و در نتیجه یکپارچگی ساختمان بافت چربی را بیشتر حفظ کرد، باعث می شود که حجم بیشتری از چربی ، در محل پیونده شده باقی بماند.

تزریق چربی

مطالعات جدید در مورد تزریق چربی 

در یکی از اولین مقالاتی که در سال 2001 منتشر گردید ، وجود سلولهای بنیادی چند کاره (مولتی پتانسیل) در بافت چربی اشاره شده است .در مطالعاتی که بعد از آن در سرتاسر دنیا انجام گردید، تائید شده است که در سلولهای بنیادی بدست آمده از چربی در تولید بافت های جدید نظیر استخوان ،غضروف ، عروق خونی ، اعصاب و پوست دخیل هستند.

مطالعات نشان داد : چربی که  توسط کانول با نوک کند (blunt) بدست می آید، و سانتریفوژ می شود در مطالعات بافت شناسی ، 90 درصد سلولها زنده بوده اند و فعالیت آنزیمی سلول چربی نزدیک به نرمال بوده است.